Πώς απαντάμε στα βλέμματα και τις αδιάκριτες ερωτήσεις

by My Angel

Δεν είναι πάντα οι λέξεις.

Είναι τα βλέμματα. Τα ψιθυρίσματα. Η παύση πριν από την ερώτηση.

Αν είσαι γονέας παιδιού με Σύνδρομο Down, ξέρεις ακριβώς για τι μιλάμε.

Και αν μόλις ξεκινάς αυτή τη διαδρομή, ίσως δεν το έχεις ζήσει ακόμη — αλλά θα το συναντήσεις.

Αυτό το άρθρο δεν γράφτηκε για να σου μάθει «τι να λες σωστά».

Γράφτηκε για να σου δώσει άδεια να διαλέγεις.

Τα βλέμματα: όταν δεν λέγεται τίποτα

Τα βλέμματα πονάνε συχνά περισσότερο από τις ερωτήσεις.

Γιατί δεν ξέρεις:

  • αν είναι περιέργεια
  • άγνοια
  • αμηχανία
  • ή απλώς ανθρώπινη αδεξιότητα

Θέλω να θυμάσαι κάτι σημαντικό:

Δεν έχεις υποχρέωση να εξηγείς τίποτα σε κανέναν.

Μπορείς:

  • να τα αγνοήσεις
  • να ανταποδώσεις με ένα χαμόγελο
  • να πάρεις το παιδί σου και να φύγεις

Όλες οι επιλογές είναι αποδεκτές.

Οι αδιάκριτες ερωτήσεις που ακούγονται συχνά

Ίσως έχεις ήδη ακούσει:

  • «Τι έχει το παιδάκι;»
  • «Θα γίνει καλά;»
  • «Φαίνεται… διαφορετικό»
  • «Είναι σίγουρο;»

Και κάθε φορά, μέσα σου γίνεται ένας μικρός σεισμός.

Δεν είναι αγένεια να ενοχλείσαι.

Είναι ανθρώπινο.

Πώς απαντάμε; Δεν υπάρχει μία σωστή απάντηση

🟢 Όταν έχεις διάθεση να εξηγήσεις

Μερικές φορές νιώθεις δυνατός.

Θέλεις να ενημερώσεις. Να ανοίξεις κουβέντα.

Μπορείς να πεις:

  • «Έχει Σύνδρομο Ντάουν. Είναι απλώς ένα παιδί σαν όλα τα άλλα.»
  • «Αναπτύσσεται με τον δικό του ρυθμό και είναι πολύ χαρούμενο.»

Η ενημέρωση, όταν γίνεται με ηρεμία, σπέρνει κατανόηση.

🟡 Όταν θέλεις να κλείσεις την κουβέντα

Υπάρχουν μέρες που δεν αντέχεις. Και είναι εντάξει.

Μπορείς να απαντήσεις:

  • «Είναι καλά, ευχαριστώ.»
  • «Δεν θα ήθελα να το συζητήσω.»

Σύντομα. Ευγενικά. Χωρίς ενοχές.

🔵 Όταν η ερώτηση ξεπερνά τα όρια

Κάποιες ερωτήσεις είναι απλώς ακατάλληλες.

Τότε μπορείς να πεις:

  • «Αυτό είναι προσωπικό.»
  • «Δεν νιώθω άνετα με αυτή την ερώτηση.»

Το να θέτεις όρια δεν σε κάνει αγενή. Σε προστατεύει.

Τι μαθαίνει το παιδί σου από εσένα

Κάθε φορά που:

  • μιλάς με σεβασμό
  • θέτεις όρια
  • δεν απολογείσαι για την ύπαρξή του

το παιδί σου μαθαίνει ότι:

έχει αξία, φωνή και θέση στον κόσμο.

Ακόμα κι αν είναι μικρό.

Ακόμα κι αν δεν μιλάει ακόμα.

Και κάτι για εσένα

Δεν χρειάζεται:

  • να εκπαιδεύεις όλο τον κόσμο
  • να απαντάς πάντα
  • να είσαι «παράδειγμα» συνεχώς

Είσαι γονέας. Όχι εκπρόσωπος τύπου.

Κάποιες μέρες θα απαντήσεις.

Κάποιες όχι.

Και όλες είναι εντάξει.

Αν σήμερα σε κοίταξαν περίεργα…

Θέλω να θυμάσαι:

  • το παιδί σου δεν χρειάζεται απολογία
  • η αγάπη σου είναι αρκετή
  • η αξιοπρέπεια δεν εξηγείται — βιώνεται

Και ο κόσμος μαθαίνει.

Σιγά-σιγά. Από εσάς.