Αγγελική μου,
αν μπορούσα να σου υποσχεθώ μόνο ένα πράγμα, δεν θα ήταν ότι ο κόσμος θα είναι πάντα καλός μαζί σου.
Δεν θα σου έλεγα ότι δεν θα πονέσεις.
Ούτε ότι δεν θα κουραστείς.
Θα σου υποσχόμουν ότι δεν θα είσαι ποτέ μόνη.
Θα είμαι εδώ όταν τα πράγματα θα μοιάζουν δύσκολα.
Όταν οι λέξεις θα αργούν να βγουν.
Όταν τα βήματα θα θέλουν τον χρόνο τους.
Όταν ο κόσμος θα κοιτάζει χωρίς να καταλαβαίνει.
Θα είμαι εδώ να σου θυμίζω ότι δεν χρειάζεται να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν.
Ότι η αξία σου δεν μετριέται σε επιδόσεις, συγκρίσεις ή προσδοκίες άλλων.
Αγγελική μου, δεν γεννήθηκες για να “φτάσεις” κάπου.
Γεννήθηκες για να είσαι.
Και αυτό αρκεί.
Θα σου υποσχόμουν ότι θα μάθω να σε ακούω ακόμα κι όταν δεν μιλάς.
Να βλέπω τη χαρά σου στα μικρά.
Να σέβομαι τον ρυθμό σου.
Να σε ακολουθώ, όχι να σε τραβάω.
Δεν θα σου πω ότι θα είμαι πάντα δυνατή.
Θα υπάρξουν μέρες που θα κουραστώ, που θα φοβηθώ, που θα λυγίσω.
Αλλά ακόμα και τότε, η αγάπη μου για σένα δεν θα μικρύνει ούτε στιγμή.
Αγγελική μου, αν μπορούσα να σου υποσχεθώ μόνο ένα πράγμα, θα ήταν αυτό:
Θα σε αγαπώ ακριβώς όπως είσαι.
Όχι όπως σε θέλουν οι άλλοι.
Όχι όπως “θα έπρεπε”.
Αλλά όπως είσαι. Ολόκληρη. Αληθινή. Μοναδική.
Και όσο μεγαλώνεις, θα σου κρατάω χώρο.
Να χαρείς.
Να θυμώσεις.
Να δοκιμάσεις.
Να πέσεις και να ξανασηκωθείς.
Γιατί η ζωή δεν θέλει τελειότητα.
Θέλει παρουσία.
Και εγώ, Αγγελική μου,
σου υπόσχομαι πως θα είμαι πάντα παρούσα.
Η μαμά σου 🤍