Η λέξη «ανθεκτικότητα» ακούγεται συχνά στη ζωή των φροντιστών.
Σχεδόν σαν τίτλος τιμής.
«Είσαι τόσο ανθεκτικός.»
«Δεν ξέρω πώς τα καταφέρνεις.»
Όμως πίσω από αυτή τη λέξη κρύβεται συχνά μια παρεξήγηση.
Γιατί η ανθεκτικότητα δεν είναι να αντέχεις τα πάντα.
Πότε η ανθεκτικότητα γίνεται βάρος
Πολλοί φροντιστές μαθαίνουν να συνεχίζουν.
Ακόμα κι όταν κουράζονται.
Ακόμα κι όταν πονάνε.
Η ανθεκτικότητα, όμως, όταν ταυτίζεται με τη σιωπή, γίνεται βάρος.
Γιατί τότε:
- δεν ζητάς βοήθεια
- δεν επιτρέπεις στον εαυτό σου να λυγίσει
- νιώθεις ότι αν σταματήσεις, αποτυγχάνεις
Και η ανθεκτικότητα μετατρέπεται σε εξάντληση.
«Πρέπει να είμαι δυνατός»
Η φράση αυτή συνοδεύει πολλούς γονείς και φροντιστές παιδιών με αναπηρία.
Όπως ανέφερα και στο άρθρο «Ο φόβος για το μέλλον που δεν λέγεται εύκολα», η ανάγκη να είσαι πάντα δυνατός συχνά πηγάζει από τον φόβο.
Φόβο ότι αν χαλαρώσεις, όλα θα καταρρεύσουν.
Φόβο ότι δεν υπάρχει περιθώριο αδυναμίας.
Όμως κανείς δεν μπορεί να είναι δυνατός συνεχώς.
Η αληθινή ανθεκτικότητα
Η ανθεκτικότητα δεν είναι άρνηση.
Δεν είναι πίεση.
Δεν είναι «σφίξε τα δόντια».
Η αληθινή ανθεκτικότητα είναι:
- να αναγνωρίζεις πότε κουράστηκες
- να ζητάς στήριξη χωρίς ενοχές
- να κάνεις παύσεις πριν καταρρεύσεις
- να φροντίζεις και εσένα
Όπως γράφω και στο άρθρο «Ποιος φροντίζει τον φροντιστή;», η στήριξη του φροντιστή είναι προϋπόθεση για να αντέξει η διαδρομή.
Όταν επιτρέπεις στον εαυτό σου να μην αντέχει
Υπάρχουν μέρες που δεν αντέχεις.
Και αυτό δεν σε κάνει λιγότερο ικανό.
Σε κάνει άνθρωπο.
Η ανθεκτικότητα χτίζεται όταν:
- επιτρέπεις στον εαυτό σου να πει «δεν μπορώ»
- μοιράζεσαι τον φόβο και την κούραση
- δέχεσαι βοήθεια
Όχι όταν τα κρατάς όλα μέσα σου.
Μικρές πράξεις ανθεκτικότητας
Η ανθεκτικότητα δεν φαίνεται σε μεγάλες δηλώσεις.
Φαίνεται στις μικρές πράξεις:
- να ξεκουραστείς χωρίς να απολογηθείς
- να βάλεις ένα όριο
- να ζητήσεις χώρο
- να πεις «σήμερα είναι δύσκολα»
Αυτές οι πράξεις δεν σε αποδυναμώνουν.
Σε κρατούν όρθιο.
Δεν χρειάζεται να αντέχεις τα πάντα
Αν είσαι γονιός ή φροντιστής παιδιού με αναπηρία και νιώθεις ότι πρέπει να αντέχεις συνεχώς, θέλω να σου το πω καθαρά:
Δεν χρειάζεται να αντέχεις τα πάντα για να είσαι ανθεκτικός.
Η ανθεκτικότητα δεν είναι να μην λυγίζεις ποτέ.
Είναι να βρίσκεις τρόπο να συνεχίζεις, χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου.
Και αν κάποια στιγμή χρειαστείς στήριξη ή καθοδήγηση σε αυτή τη διαδρομή, είμαι εδώ.
Με κατανόηση,
Αφροδίτη 🌱