Υπάρχει μια στιγμή που χαράζεται στη μνήμη για πάντα.
Μια φράση. Ένα βλέμμα. Ένα «θα χρειαστεί να το συζητήσουμε».
Η στιγμή που μαθαίνεις ότι το παιδί σου έχει Σύνδρομο Down.
Κανείς δεν σε προετοιμάζει πραγματικά γι’ αυτή τη στιγμή. Και κανείς δεν μπορεί να σου πει πώς πρέπει να νιώσεις.
Τα πρώτα δευτερόλεπτα: όταν ο χρόνος παγώνει
Για πολλούς γονείς, τα πρώτα λεπτά μοιάζουν θολά.
Άλλοι θυμούνται κάθε λέξη. Άλλοι τίποτα.
Μπορεί να ένιωσες:
- σοκ
- φόβο
- θλίψη
- σύγχυση
- ή ακόμη και ανακούφιση επειδή «επιτέλους ξέρουμε»
Όλα αυτά είναι φυσιολογικά. Δεν υπάρχει σωστή ή λάθος αντίδραση.
Υπάρχει μόνο η ανθρώπινη αντίδραση.
«Τι θα γίνει τώρα;» – η πρώτη ερώτηση όλων
Σχεδόν αμέσως, το μυαλό τρέχει μπροστά:
Θα είναι καλά το παιδί μου;
Θα μπορέσει να μιλήσει, να περπατήσει, να ζήσει μια καλή ζωή;
Θα αντέξουμε εμείς;
Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν έχει όλες τις απαντήσεις εκείνη τη στιγμή.
Και αυτό είναι ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι: η αβεβαιότητα.
Αυτό που δεν σου λένε συχνά
Δεν σου λένε ότι:
- δεν χρειάζεται να γίνεις δυνατός αμέσως
- δεν χρειάζεται να καταλάβεις τα πάντα από την πρώτη μέρα
- δεν χρειάζεται να δεις όλο το μέλλον τώρα
Αρκεί να αναπνεύσεις σήμερα.
Το Σύνδρομο Ντάουν δεν ακυρώνει το παιδί σου.
Δεν ακυρώνει την αγάπη, τη σύνδεση, τα όνειρα.
Αλλάζει τη διαδρομή – όχι την αξία.
Το παιδί σου είναι ακόμα το ίδιο παιδί
Πριν από οποιαδήποτε διάγνωση:
- είναι το μωρό σου
- είναι το παιδί που περίμενες
- είναι αυτό που χρειάζεται την αγκαλιά σου
Το Σύνδρομο Ντάουν είναι ένα κομμάτι της ταυτότητάς του, όχι ολόκληρη η ιστορία του.
Δώσε χρόνο στον εαυτό σου
Τις πρώτες μέρες:
- μην πιέζεσαι να ενημερωθείς για τα πάντα
- μην συγκρίνεις το παιδί σου με άλλα
- μην απολογείσαι για τα συναισθήματά σου
Η αποδοχή δεν έρχεται με εντολή.
Έρχεται σιγά-σιγά, με τον δικό της ρυθμό.
Αν είσαι τώρα σε αυτή τη στιγμή…
Αν διαβάζεις αυτό το άρθρο και μόλις σου το είπαν, θέλω να ξέρεις κάτι:
Δεν είσαι μόνος.
Δεν είσαι κακός γονιός επειδή φοβάσαι.
Και δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις σήμερα.
Σήμερα αρκεί να είσαι εκεί.